Zijn lief had hem na een ruzie verlaten
Langs de kade zwierf hij eenzaam en alleen
Hij besloot aan te monsteren op een schip
Hij wilde overal en nergens heen
De kapitein kon hem wel gebruiken
Als matroos werkte hij zich uit de naad
Zeilen hijsen en het dek schrobben
Bij weer en wind van vroeg tot laat
's Nachts stond hij aan de reling
En staarde over de oceaan
In gedachten zag hij zich aan de wal
Met zijn geliefde staan
Hij kon haar niet vergeten
Ze zat te diep in zijn hart
Wat is het toch ellendig
Om een zeeman te zijn
Boordevol met smart
Rotterdam, New York, Sydney en Bombay
Soms korte reizen en dan weer ver
Langs de Zuidpool voorbij Kaap de Goede Hoop
Bracht het schip hem van hot naar her
Van hot naar her
Gestaag gingen de jaren gingen voorbij
Hij werd ouder net als het schip
Toen in een nachtelijke storm
Voer het op een verraderlijke klip
Men een dreunende klap
Liep het schip enorme schade op
Het was absoluut niet meer te redden
Met man en muis verdween het in het sop
's Nachts stond hij aan de reling
En tuurde over de oceaan
In gedachten zag hij zich aan de wal
Met zijn geliefde staan
Hij kon haar niet vergeten
Ze zat diep in zijn hart
Wat is het toch ellendig
Om een zeeman te zijn
Boordevol met smart
Zijn oude liefde heeft nimmer geweten
Dat hij door de zee verzwolgen was
Toch was ook zei hem niet vergeten
Want zijn foto zat al die jaren in haar tas
Op stille momenten haalde ze die eruit
Om daar weemoedig naar te staren
Ze dacht dan aan haar oude lief
En aan lang vervlogen jaren
's Nachts stond hij aan de reling
En tuurde over de oceaan
In gedachten zag hij zich aan de wal
Met zijn geliefde staan
Hij kon haar niet vergeten
Ze zat diep in zijn hart
Wat is het toch ellendig
Om een zeeman te zijn
Boordevol met smart
Op een dag is zij op hoge leeftijd
In het armenhuis overleden
Naast haar lichaam lag een vergeelde foto
Zijn afbeelding was uit haar handen gegleden
In de hemel zijn ze nu weer samen
Hun zielen voor altijd bij elkaar
Het geluk is hun eindelijk gegund
Nu vormen ze dan toch nog een paar
's Nachts stond hij aan de reling
En tuurde over de oceaan
In gedachten zag hij zich aan de wal
Met zijn geliefde staan
Hij kon haar niet vergeten
Ze zat diep in zijn hart
Wat is het toch ellendig
Om een zeeman te zijn
Boordevol met smart